25 มิย 67

ฉันชื่อ ดวงพร มหันต์ชาครพงศ์  อายุ 52 ปี ขอแชร์ประสบการณ์การบำเพ็ญของตนเองค่ะ

ฉันเริ่มจากการอ่านหนังสือจ้วนฝ่าหลุน ตอนแรกๆก็อ่านคนเดียว ต่อมาก็รวมกลุ่มกันอ่านทางออนไลน์ นอกจากอ่านหนังสือและฝึกท่าแล้ว  ฉันชอบฟังประสบการณ์ของผู้ฝึกต่างประเทศในเว็บไซต์หมิงฮุ่ยซึ่งแปลเป็นภาษาไทยทำเป็น podcast รู้สึกว่ามันตรงกับใจในช่วงชีวิต ในช่วงเหตุการณ์อารมณ์และประสบการณ์ของตัวเอง  นอกจากนี้ก็ยังจะมีผู้ฝึกเข้ามาแชร์ประสบการณ์ให้ฟัง

ถึงตอนนี้ฉันศึกษาฝ่ามา ได้ประมาณ 1 ปี 3 เดือนกว่าๆ  สิ่งที่รู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนแล้วรู้สึกพึงพอใจมากกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น คือการได้รับรู้อารมณ์ต่างๆของตัวเองที่เจอในสถานการณ์ต่างๆในชีวิตประจำวัน เช่นความรู้สึกโกรธเกลียดอยากได้อยากมี ความอิจฉา การหวงข้าวของ การอยากเอาชนะ สารพัดอย่างในอารมณ์ที่เมื่อไหร่เกิดขึ้นมา รู้สึกว่ากลายเป็นความเครียด หรือที่เรียกว่าจิตใจไม่สมดุล ก่อนก่อนที่จะมาฝึกจริงๆจังๆถ้าอารมณ์เหล่านี้เกิดขึ้นมากระทบก็รู้ตัวบ้างไม่รู้ตัวบ้าง เมื่อฝึกไปได้ระยะหนึ่งก็เริ่มรู้จักจิตหลักหรือจิตพุทธของตัวเอง หรือจิตประภัสสร แต่ก่อนนี้ไม่รู้เลยว่ามันเป็นยังไง ไม่เคยรู้ว่าหน้าตาหรือรูปธรรมสิ่งนี้เป็นยังไง จนกระทั่งได้มาศึกษาฝ่าถึงได้รู้ว่าเป็นอย่างนี้นี่เอง ก็เริ่มเห็นจิตนี้ของตัวเอง ได้รู้ว่าที่จริงแล้วตัวเองมีจิตต้นกำเนิดจิตแท้จิตดั้งเดิมที่บริสุทธิ์ของตัวเองเป็นอย่างไร  ฉันจึงแยกแยะออกได้ว่า  เวลาจิตเราถูกขึงตรึงด้วยความโกรธความเกลียดความอิจฉา ฯลฯ  หรือที่เรียกกันว่ากิเลสตัณหาต่างๆ ตรงจุดนี้เองที่พอเริ่มฝึกฉันก็รู้สึกตัว  เวลาที่ฉันไม่รู้สึกตัวฉันก็จะเอาตัวเอง เข้าไปอยู่กับอารมณ์สารพัดต่างๆเหล่านั้น มันก็จะวนเวียนอยู่อย่างนี้ รู้ตัวบ้างไม่รู้ตัวบ้าง แล้วฉันก็จะแก้ไขปัญหาตามประสบการณ์ตามทัศนคติ ที่เรามีเราเป็นอยู่ตั้งแต่เกิด 

เมื่อได้ศึกษาฝ่าของอาจารย์ สักระยะหนึ่ง ก็เริ่มรับรู้เริ่มเข้าใจ มากขึ้นๆ  ความจุของตัวเองที่สามารถจะซึมซับ หลักธรรมของอาจารย์มากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้สมาธิมีพลัง และสามารถรู้เท่าทันอารมณ์เหล่านั้นก็จะระงับยับยั้งได้ ก็คือเห็น รู้ทัน และรู้จักปฏิเสธ อารมณ์นี้ไม่ใช่เรา  ตัวเราเองที่แท้จริงคือจิตหลัก ซึ่งสิ่งนี้ฉันรับรู้ได้จากการศึกษาฝ่า 

เมื่อก่อนก็พยายามจะศึกษา หาตำรามาอ่าน ศึกษาหลักศาสนาต่างๆ สงสัยว่าเขาปฏิบัติกันอย่างไรปฏิบัติไปตามทางนั้น ๆ จะได้ไปนิพพาน พอมาศึกษาฝ่าก็ได้พบวิธีการที่อาจารย์เขียนไว้ในหนังสือจ้วนฝ่าหลุน  ฉันสามารถใช้การรู้เท่าทันอารมณ์และกิเลสต่างๆ  และมองมันให้จืดจางนำไปใช้กับชีวิตประจำวัน   ได้

อาจารย์สอนว่าเมื่อใดที่เกิดความขัดแย้งให้เรามองตัวเองก่อน ค้นหาจากภายใน แก้ไขที่ตนเอง 

ปัจจุบันนี้ไม่ว่าสิ่งใดหรืออารมณ์ใดเข้ามากระทบฉันก็จะมองดูตัวเอง  ในการตอบสนองแต่ละครั้งฉันใช้จิตของความเป็นคนหรือใช้จิตของผู้บำเพ็ญ  สำหรับตัวฉันเองแล้วคิดว่าดีมากๆ  ซึ่งสอดคล้องกับผู้ฝึกหลายๆท่านที่ฝึกแล้วก็จะมีความโกรธน้อยลง แก้ปัญหาชีวิตครอบครัวได้  ยกตัวอย่างเช่นเมื่อเกิดความขัดแย้งกับผู้อื่นที่ทำให้เราโกรธเราต้องค้นหาในตัวเราว่า เราโกรธเขาเพราะอะไร  เพราะเรารู้สึกว่าเขา  ทำให้เราสูญเสียผลประโยชน์ไหม หรือว่าเขาทำให้เราอับอาย  ซื่อสัตย์กับตัวเองแล้วก็ตอบกับตัวเองตามความจริง ค้นหาตัวเองให้เจอแล้วก็แก้ไขที่ตัวเอง  นึกถึงคนอื่นก่อนเสมอ  ฉันก็ได้นำหลักการนี้ ไป   ใช้ในชีวิต ในที่ทำงาน ในครอบครัว 

การเข้าใจในหลักธรรมและได้นำหลักธรรมมาปรับใช้ ทำให้ตนเองรู้สึกว่าตนเองเปลี่ยนไปซึ่งคนอื่นอาจจะไม่เห็น  ฉันได้เปลี่ยนมุมมองวิธีการมองปัญหา การรับรู้ปัญหาและการแก้ปัญหาแล้ว

อีกเรื่องหนึ่งที่สร้างความประหลาดใจให้กับตัวเองมากๆคือ หนังสือจ้วนฝ่าหลุน ที่ฉันได้เริ่มศึกษาแบบจริงๆจังๆ  ก็เห็นความมหัศจรรย์ของหนังสือเล่มนี้ ใช้คำว่ามหัศจรรย์นี้ไม่เกินจริงเลย หลายๆครั้งที่เจอ  ปัญหาไม่ว่าจะหนักหรือเบา หรือว่าช่วงนี้ชีวิตกำลังโฟกัสอยู่กับเรื่องอะไร เมื่อเปิดหนังสือเหมือนคำตอบรออยู่ในหนังสือ  ซึ่งผู้ฝึกหลายๆท่านก็เคยมีประสบการณ์เช่นนี้กันบ่อยๆ ฉันรู้สึกว่า หนังสือเล่มนี้มีชีวิต เหมือนกับว่าหนังสือเขาดูเราตลอดว่าเรากำลังพบเจอกับอะไร เราต้องการอะไรในชีวิต เรากำลังหา  คำตอบเรื่องอะไร วันรุ่งขึ้น ได้มาเข้าฟังอาจารย์บรรยายธรรมในคอร์ส 9 วัน อาจารย์บรรยายว่า “เมื่อ เปิดหนังสือท่านก็จะเจอคำตอบ”  คำพูดนี้ของอาจารย์ตอกย้ำ ความเข้าใจของฉันที่ประทับใจเรื่องนี้มานานแล้ว 

ถึงตอนนี้ฉันอ่านหนังสือจ้วนฝ่าหลุนมาไม่รู้กี่รอบแล้ว หนังสือนี้เป็นหนังสือที่บรรจุหลักธรรมของอาจารย์ที่ยิ่งใหญ่และลึกซึ้งจริงๆ เป็นหนังสือเป็นที่เป็นระบบ ครบถ้วนเหมาะมากๆสำหรับ คนที่กำลังค้นหาอะไรบางอย่างในชีวิตที่จะช่วยให้เราพ้นจากความทุกข์  รวมถึงคนที่กำลังคิดว่าถ้าโลกหน้ามีแล้วเราอยากจะกลับไปในที่ๆเราจากมา  อยากให้ทุกคนลองเปิดใจอ่าน หรือจะมาเข้าอ่านในกลุ่มก็ได้นะคะ  ยินดีต้อนรับทุกท่านค่ะ  ขอแชร์ประสบการณ์เพียงเท่านี้ 

ขอบคุณอาจารย์ที่เมตตา