24 มิย 67

ฉันชื่อ ปราณี คุ้มไพฑูรย์ อายุ 55 ปี อยู่ที่กรุงเทพฯ เข้ามาฝึกฝ่าหลุนกงได้ 1 ปี 2 เดือน ผ่านทางเฟซบุ๊ก ก่อนที่จะเข้ามาฝึกฝ่าหลุนกงได้ศึกษาหลักธรรมทางด้านถือศีลกินเจในสถานธรรมแห่งหนึ่ง ตนเองเกิดปัญหาในเรื่องของการกินเจ ไม่เข้าใจกัน ก็เลยอธิษฐานว่ามีหลักธรรมใด ที่จะนำทางการบำเพ็ญให้ฉันได้  ซึ่งฉันมุ่งความสนใจใฝ่บำเพ็ญตั้งแต่อายุ 7 ปี พอดีได้มาพบฝ่าหลุนกง เลยสมัครเข้ามาเรียน และได้เริ่มเรียนตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ในการศึกษาฝ่าหลุนกง ฉันค้นหาเรื่องของคำว่ากินเจ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันตั้งปณิธานไว้ กินเจด้วยความตั้งใจ ด้วยความเข้าใจว่า เจ กับ ชอ คืออะไร แต่เมื่อมาศึกษาฝ่าหลุนกง ทำให้ฉันเข้าใจได้มากขึ้นว่า การสร้างกุศล รักษากุศล ไม่ใช่เพียงแค่การกินเจ เข้าใจว่าการสร้างกรรมไม่ใช่เพียงแค่การกินเนื้อสัตว์เท่านั้น แต่ทุกอย่างที่เราทำอะไรไม่ดี คือการสร้างกรรมได้หมด แต่ไม่ว่าเราจะกินอะไรก็แล้วแต่ กินแล้วเราสร้างความดี สร้างคุณประโยชน์ให้กับสังคม ฉันว่าสิ่งนี้น่าจะได้กุศลมากกว่าเพียงแค่คำว่ากินเจ  เมื่อมาศึกษากับอาจารย์หลี่ จึงเข้าใจคำว่า งดเนื้อสัตว์ เข้าใจคำว่า เจ เข้าใจคำว่า ชอ และคำว่า การยึดติด ถ้าละทิ้งการยึดติดได้ ก็หมายความว่าเราจะกินอะไรก็ได้ กินแล้วเราสร้างประโยชน์กินแล้วเราสร้างคุณงามความดี เราตื่นเราศึกษาธรรมะเราสามารถสอนคนให้เดินตามเราได้  นี่คือสิ่งที่ตัวเองเข้าใจว่าคือการสร้างบุญกุศลไม่ใช่แค่การกินเจ เมื่อก่อนฉันเข้าใจเพียงว่าถ้าหยุดกินเนื้อสัตว์แล้วจะได้กุศล  แต่ถ้าแตกเจกลับไปกินเนื้อสัตว์อีกจะเสียกุศล  ฉันไม่ได้คิดว่าคนอื่นจะงมงายอะไรนะคะ นี่เป็นความคิดของฉันเอง 

ต่อมาฉันก็ได้เข้าใจว่าได้ประโยชน์อะไร จากการศึกษาฝ่าหลุนกง 

1 ปีที่ศึกษาฝ่าหลุนกงมา ด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจมาตลอด พยายามอ่านหนังสือทุกวัน ฝึกทุกวันอย่างเข้มงวดให้ได้  เมื่อเดือน มกราคมที่ผ่านมา หลังจากที่ฝึกเสร็จ แล้วเดินกลับมาพบว่าขาข้างซ้ายเดินเป๋ ๆ  แต่ก็ไม่ได้ทำอะไร เข้าใจว่านั่นคือการชำระกรรมตัวฉัน ฉันทำทุกอย่างเป็นปกติเพียงแต่ต้องเดินลากขาเป๋ ๆ ไป  สักนิด เมื่อเดือนที่แล้วขึ้นรถไปตลาด รถก็เกิดล้ม ลำตัวไปทับแขนทำให้แขนเจ็บจนยกไม่ขึ้น แต่ฉันก็ไม่หยุดที่จะฝึกไม่หยุดที่จะอ่านศึกษาธรรมะ  แล้วก็ทำทุกอย่างเหมือนที่เคยทำ

จนมาถึงวันเข้าคอร์สออนไลน์ 9 วัน  ในวันที่ 1 วันที่ 2 ก็ฟังบรรยายธรรมและฝึกตามวิทยากรมาตลอดจนถึงวันที่ 3 ลุกจากเตียงได้ไม่เจ็บขา และเดินไปได้ไม่ต้องใช้ไม้พยุงเลย แต่แขนยังเจ็บยังยกไม่ขึ้น พอมาถึงวันที่ 4 ก็เข้าร่วมฟังธรรมะแล้วก็ฝึกร่วมกันในชั้นเรียน พอตื่นเช้ามารู้สึกแขนเบาๆ จับดูที่หัวไหล่ที่เคยปูดขึ้นมาก็หายไป ลองเหวี่ยงแขนดู ก็เหวี่ยงซ้ายขวา บนล่างได้  แล้วก็ลองฝึกท่าที่ 1 ดู สามารถฝึกได้อย่างสบายไม่เจ็บไม่ปวด ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เวลาฝึกท่าที่ 1 จะเจ็บปวดมาก 

ฉันจึงยอมรับเลยว่าฝ่าหลุนกง ดีสำหรับร่างกายฉัน ดีสำหรับจิตใจฉัน ที่เมื่อก่อนฉันกังวลมากเรื่องการกินเจการแตกเจ เราจะมีบาปหนักแต่ตอนนี้ไม่กลัวคำว่าบาปจากการเลิกกินเจแล้ว แล้วฉันก็เข้าใจคำว่าชีวิต รู้ว่าชีวิตมีที่มาที่ไปอย่างไร  ชีวิตจะดำเนินต่อไปได้อย่างไร หลังจากมาศึกษาธรรมของฝ่าหลุนกง นี่คือดีที่สุด 

ขอเชิญชวนทุกคน มาลองเปิดใจดูว่าฝ่าหลุนกงดียังไง  ฉันเชื่อว่าทุกคนจะได้รับประโยชน์จากการฝึกฝ่าหลุนกง ขอบคุณอาจารย์ที่เมตตา

—-----------------