ฉันเป็นผู้ฝึกในจังหวัด สุพรรณบุรี และขอแชร์ประสบการณ์ ของลูกชายดังนี้ค่ะ

พี่ก้องเป็นลูกชายคนโต ตอนนี้อายุประมาณ 20 ปีกว่าๆ

ตอนเล็ก ๆ เขาได้อ่านฝ่าและฝึกฝ่ากับฉันเป็นประจำ ต่อมา ต้องย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ  เขาไม่ค่อยได้กลับบ้าน แรก ๆ ก็ยังฝึกบ้างอ่านบ้าง มาระยะหลัง ๆ เนื่องจากเรียนหนัก 

จึงไม่ค่อยได้ฝึกไม่ค่อยได้อ่านฝ่าเลย  

แต่ฉันเชื่อว่าเขามีฝ่าอยู่ในใจเสมอ

เพราะจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเขา เป็นช่วงที่โควิดระบาด ตอนนั้น เป็นช่วง ที่เขาเรียนจบ ต้องรับปริญญา ในกลุ่มเพื่อนที่รับปริญญาด้วยกัน มีเพื่อนคนหนึ่งติดโควิด แต่เขาไม่ทราบว่าตัวเองติดเชื้อ  จึงได้มานำติดเพื่อน ๆ ด้วย  ทุกคนในกลุ่มติดโควิดกันหมด รวมทั้งพี่ก้อง  แตพี่ก้องไม่ได้หาหมอ ไม่ได้ทานยา เหมือนคนอื่น ตอนที่เขามีอาการเจ็บปวดจากโควิด  เขาก็จะท่องลุ่นอวี่และ 9 คำศักดิ์สิทธิ์ตลอด เพื่อบรรเทาอาการปวด และเจ็บป่วยของเขา เขาเชื่อว่า การเจ็บปวด และอาการป่วยของเขาคือการชำระกรรม  ต่อมาเขาก็หายจากโควิด โดยที่เขาไม่ต้องทานยาและหาหมอ เป็นเรื่องหนึ่งที่ฉันคิดว่าเขามีฝ่าอยู่ในใจตลอดเวลา🌟🌟🌟

อีกเหตุการณ์หนึ่ง หลังจาก พี่ก้อง เรียนจบมหาวิทยาลัย เขาก็ได้ทำงาน  มีอยู่วันหนึ่งหลังจากเลิกงาน เขาขับมอเตอร์ไซค์กลับบ้าน จู่ ๆ ก็มีรถเก๋งคันหนึ่ง แล่นออกมาจากซอยด้วยความเร็วตัดหน้ารถมอเตอร์ไซค์ของเขาอย่างกะทันหัน ทำให้เขาต้องเบรครถอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้มอเตอร์ไซค์ล้มลง ตัวเขา พุ่งตกจากมอเตอร์ไซค์ และกระแทกกับพื้นถนนอย่างแรง แต่เขามีสติพูดในใจว่า🌟 ไม่เป็นไร🌟 เนื้อตัวไม่ได้ถลอกมีรอยเขียวช้ำเล็กน้อย ด้านหน้าของ มอเตอร์ไซค์พังเสียหายหมด โชคดี ที่รถที่อยู่ทั้งข้างหลังและข้างหน้าไม่เข้ามาชนเขา ทั้ง ๆ ที่ตอนนั้นการจราจรก็หนาแน่นพอสมควร  พอเขาลุกขึ้นมาได้ก็เข็นมอเตอร์ไซค์เข้าข้างทาง ผู้คนแถวนั้นถามว่าเป็นอะไรไหม? ให้ช่วยไหม?  เขาบอกว่า ไม่เป็นไรครับ พอมาดูที่มอเตอร์ไซค์ สภาพรถพังมากและสตาร์ทไม่ติด พยายามหลายครั้งก็สตาร์ทไม่ติด เขาจึงท่อง 9 คำศักดิ์สิทธิ์ ท่องไปท่องมาสักพักหนึ่ง อยู่ ๆ มอเตอร์ไซค์ก็สตาร์ทติดขึ้นมาทันที 

ฉันเชื่อว่า เขามีฝ่าอยู่ในใจเสมอ แม้จะประสบกับเหตุการณ์ อันตราย และเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ใจเขายังคิดถึงฝ่าอยู่เสมอ ดังนั้น เขาจึงปลอดภัย🌟🌟 

นี่เป็นความเข้าใจตามสภาวะการบำเพ็ญของผู้เขียน หากมีอะไร บกพร่องโปรดชี้แนะ

ขอบพระคุณ🙏🙏🙏ท่านอาจารย์เมตตา….