ฉันอายุ 60 ปี เป็นผู้ฝึกที่จังหวัด เชียงใหม่ ประเทศไทย
เป็นโรคกระดูกทับเส้น มีอาการปวดหลังปวดเอว และปวดก้นกบ ต้องไปนวดบ่อยๆ เกือบทุกอาทิตย์และต้องไปให้หมอฉีดยาเข้าเส้น และ รับประทานยาคลายเส้นทุกสามเวลาหลังอาหารทันที แต่ก็ไม่หายสักที
ฉันได้พบคนรู้จักกันอยู่ข้างบ้าน มาชวนให้ฝึกฝ่าหลุนกง ตอนแรก ก็ไม่เข้าใจว่าคืออะไร ก็เลยยังต้องอดทนกับความเจ็บปวดอยู่อย่างนั้น

ต่อมาฉันก็เริ่มต้นฝึก เวลาผ่านไปไม่นานฉันรู้สึกว่า โรคที่เป็นอยู่ต่างๆ ดีขึ้น และเมื่อได้ฝึกและอ่านหนังสือ “จ้วนฝ่าหลุน” เป็นประจำ ก็ทำให้ สุขภาพที่เป็นอยู่ดีขึ้นเรื่อยๆ และยังทำให้จิตใจที่เคยโกรธ โมโหง่ายไม่ยอมลงให้ใคร กลับกลายเป็นใจเย็นลง สงบลง ฉันปล่อยวางอารมณ์ร้ายได้ และคำนึงถึงผู้อื่นก่อนเสมอ
บางครั้งหลังจากที่ฝึกครบทั้งห้าท่าแล้ว และจะอ่านหนังสือ “จ้วนฝ่าหลุน” คนในครอบครัวก็จะมายั่วให้โกรธ ทำให้ฉันมีอารมณ์ขุ่นเคืองและอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง ต่อมาฉันก็เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อได้พบคำกล่าวของอาจารย์หลี่ หงจื้อ ที่กล่าวใน “จ้วนฝ่าหลุน” ว่า
“อดกลั้นโทสะไม่อยู่ ก็เริ่มทะเลาะกับเขาขึ้นมา พลัง (กง) ที่ฝึกมาวันนี้ก็เสียเปล่า เพราะว่ากรรมอยู่ตรงนั้น เขากำลังช่วยท่านชำระท่านไม่ยอม ทะเลาะกับเขาขึ้นมาก็ไม่ได้ชำระ”

ความเข้าใจของฉันคือ เพราะคนในครอบครัวมาทำให้ฉันได้ชำระกรรม หรือเรียกอีกอย่างว่า ชดใช้กรรม ฉันต้องอดทน แล้วมองกลับเข้าไปข้างในใจของฉัน และทำในสิ่งที่ถูกต้องและเตรียมความพร้อมกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นอีก ทำให้ฉัน อดทนได้และผ่านพ้นไปได้ แต่แม้ว่าจะยังทำไม่ได้ทุกครั้ง อย่างไรก็ตาม ฉันก็จะพยายามอ่านหนังสือจ้วนฝ่าหลุนให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และนำ ความจริง ความเมตตา ความอดทน หลักธรรมสามประการของ ฝ่าหลุนกง มาปรับใช้ในการดำเนินชีวิตของฉัน
ขอบคุณท่านอาจารย์หลี่ หงจื้อ ที่เมตตาแนะนำสั่งสอนค่ะ



Comments