ผมอายุ 48 ปี อาศัยอยู่ที่จังหวัด สุพรรณบุรี เป็นผู้ฝึกฝ่าหลุนต้าฝ่ามาได้ 7 ปีแล้ว
ก่อนมาพบต้าฝ่าร่างกายผมมีโรคหลายอย่าง เช่น โรคปอดเอกเสบ น้ำเหลืองเสีย เส้นเอ็นยึด ฯลฯ
ต้องพกยากินเป็นประจำ ในด้านจิตใจก็มีแต่อยากได้อยากมีอยากเป็น จึงตระเวนไปขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ไปทั่ว ขอสิ่งนี้สิ่งนั้นมาตลอด เวลาผ่านไปสภาพแวดล้อมของผมเปลี่ยนเป็นสภาพที่เต็มไปด้วยอบายมุขสิ่งสกปรกทั้งหลาย ผมมีแต่เพื่อนที่ติดสุราเที่ยวกลางคืน ชีวิตผมมีแต่ตกต่ำจมลง ๆ ร่างกายก็ทรุดโทรม ผมโชคดีที่พี่สาวได้พาเพื่อนมาแนะนำให้ฝึกฝ่าหลุนกง พอผมได้ลองฝึกแล้วรู้สึกดี ร่างกายไม่เหนื่อยง่ายนอนหลับสบายหลับสนิท จากที่เคยดื่มเหล้าชอบติดเที่ยวก็ไม่อยากกินไม่อยากเที่ยวอีกเลย

ผมเคยเป็นโรคตุ่มน้ำใสและไปหาหมอก็รักษาไม่หายมีแต่ให้ยามาบรรเทาอาการเท่านั้น เวลาตุ่มแตกมันจะแสบและคันมากจะเป็น ๆ หาย ๆ ตุ่มพวกนี้จะขึ้นได้ทุกเวลาทำอย่างไรก็ไม่หาย ไปหาหมอหลายที่ไม่มีใครรักษาได้ แต่ปัจจุบันหายแล้วตั้งแต่ฝึกฝ่าหลุนกงก็ไม่เป็นอีกเลย ไม่รู้ว่ามันหายไปตอนไหน
ทุกวันนี้ผมมีร่างกายแข็งแรงหายจากโรคต่าง ๆ แล้วจิตใจก็ดีมากด้วย ใจของผมสงบและไม่โกรธง่าย หนังสือ “จ้วนฝ่าหลุน” สอนให้ผมมองอะไรต่าง ๆ ที่เข้ามาในชีวิตเป็นสิ่งที่ดี สิ่งต่าง ๆ ที่เราต้องพบเจอนั้นมันมีเหตุผลของมันไม่ใช่เหตุบังเอิญ จิตใจผมจึงสงบได้

ตอนฝึกฝ่าใหม่ ๆ ผมมักจะจัดสรรเวลาไม่ค่อยดีทำให้เป็นอุปสรรคในการไม่ตรงต่อเวลา ทำให้คนรอบตัวผมมักไม่ค่อยพอใจ เมื่อจัดสรรเวลาเป็นแล้วก็ไม่มีอุปสรรคอะไรเมื่อได้ฝึกแล้วคนรอบข้างจะมีความรู้สึกที่ดีกับผม ทำอะไรก็จะง่ายขึ้น ไม่ต้องออกไปกราบไหว้ขออะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว โดยส่วนตัวผมรู้สึกว่าคำขอที่แต่ละคนขอไปนั้นมากมายก่ายกองใหญ่เท่าภูเขา แล้วใครจะช่วยท่านได้เล่า สู้มาฝึกเองดีกว่าได้ทั้งสุขภาพและจิตใจดีขึ้น ผมฝึกฝ่าหลุนกงมาจนถึงทุกวันนี้เพราะว่าเป็นประโยชน์ต่อตนเองและผู้อื่นเป็นสิ่งที่ดีมากๆ นับเป็นโชคที่ดีที่สุดในชีวิตของผมทีเดียว

คำกล่าวของอาจารย์หลี่ หงจื้อ ผู้ก่อตั้ง ฝ่าหลุนต้าฝ่า (ฝ่าหลุนกง) ในหนังสือ “จ้วนฝ่าหลุน” ที่ทำให้ผมตระหนักและรับรู้ได้และเป็นแรงผลักดันให้ผมฝึกฝ่าหลุนกงเป็นประจำมาตลอด 7 ปีที่ผ่านมา
อาจารย์กล่าวว่า …
“สิ่งที่อดทนได้ยาก ท่านลองอดทนดู สิ่งที่เห็นว่าทำไม่ได้ บอกว่าทำยาก เช่นนั้นท่านก็ลองทำดูซิว่าในที่สุดจะทำได้หรือไม่ ถ้าท่านทำได้จริงๆ แล้วละก็ ท่านจะพบว่า ผ่านหมู่ต้นหลิวอันมืดครึ้ม ก็จะมีมวลดอกไม้สะพรั่งและหมู่บ้านอยู่ข้างหน้า”
และ…
“เราให้สิ่งต่างๆ มากมายแก่พวกท่าน คนที่อยู่ขอเพียงแต่บำเพ็ญจริง ปฏิบัติตนอย่างเข้มงวดตามหลักธรรมใหญ่(ต้าฝ่า) ข้าพเจ้าก็จะดูแลท่านดั่งลูกศิษย์ ขอเพียงท่านบำเพ็ญหลักธรรมใหญ่ธรรมจักร(ฝ่าหลุนต้าฝ่า) เราก็จะดูแลท่านดั่งลูกศิษย์”
ขอบคุณท่านอาจารย์หลี่ หงจื้อ ที่เมตตาให้ผมได้พบฝ่าหลุนต้าฝ่า นับจากนี้ชีวิตผมจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น อย่างไม่สิ้นสุด



Comments