ผมอายุ 48 ปี อาศัยอยู่ที่จังหวัด สุพรรณบุรี เป็นผู้ฝึกฝ่าหลุนต้าฝ่ามาได้ 7 ปีแล้ว 

ก่อนมาพบต้าฝ่าร่างกายผมมีโรคหลายอย่าง เช่น โรคปอดเอกเสบ น้ำเหลืองเสีย เส้นเอ็นยึด ฯลฯ

ต้องพกยากินเป็นประจำ ในด้านจิตใจก็มีแต่อยากได้อยากมีอยากเป็น จึงตระเวนไปขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ไปทั่ว  ขอสิ่งนี้สิ่งนั้นมาตลอด  เวลาผ่านไปสภาพแวดล้อมของผมเปลี่ยนเป็นสภาพที่เต็มไปด้วยอบายมุขสิ่งสกปรกทั้งหลาย  ผมมีแต่เพื่อนที่ติดสุราเที่ยวกลางคืน ชีวิตผมมีแต่ตกต่ำจมลง ๆ ร่างกายก็ทรุดโทรม ผมโชคดีที่พี่สาวได้พาเพื่อนมาแนะนำให้ฝึกฝ่าหลุนกง  พอผมได้ลองฝึกแล้วรู้สึกดี ร่างกายไม่เหนื่อยง่ายนอนหลับสบายหลับสนิท จากที่เคยดื่มเหล้าชอบติดเที่ยวก็ไม่อยากกินไม่อยากเที่ยวอีกเลย  

ผมเคยเป็นโรคตุ่มน้ำใสและไปหาหมอก็รักษาไม่หายมีแต่ให้ยามาบรรเทาอาการเท่านั้น  เวลาตุ่มแตกมันจะแสบและคันมากจะเป็น ๆ หาย ๆ  ตุ่มพวกนี้จะขึ้นได้ทุกเวลาทำอย่างไรก็ไม่หาย  ไปหาหมอหลายที่ไม่มีใครรักษาได้  แต่ปัจจุบันหายแล้วตั้งแต่ฝึกฝ่าหลุนกงก็ไม่เป็นอีกเลย  ไม่รู้ว่ามันหายไปตอนไหน

ทุกวันนี้ผมมีร่างกายแข็งแรงหายจากโรคต่าง ๆ แล้วจิตใจก็ดีมากด้วย  ใจของผมสงบและไม่โกรธง่าย หนังสือ “จ้วนฝ่าหลุน” สอนให้ผมมองอะไรต่าง ๆ ที่เข้ามาในชีวิตเป็นสิ่งที่ดี  สิ่งต่าง ๆ ที่เราต้องพบเจอนั้นมันมีเหตุผลของมันไม่ใช่เหตุบังเอิญ  จิตใจผมจึงสงบได้  

ตอนฝึกฝ่าใหม่ ๆ ผมมักจะจัดสรรเวลาไม่ค่อยดีทำให้เป็นอุปสรรคในการไม่ตรงต่อเวลา  ทำให้คนรอบตัวผมมักไม่ค่อยพอใจ  เมื่อจัดสรรเวลาเป็นแล้วก็ไม่มีอุปสรรคอะไรเมื่อได้ฝึกแล้วคนรอบข้างจะมีความรู้สึกที่ดีกับผม  ทำอะไรก็จะง่ายขึ้น  ไม่ต้องออกไปกราบไหว้ขออะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว  โดยส่วนตัวผมรู้สึกว่าคำขอที่แต่ละคนขอไปนั้นมากมายก่ายกองใหญ่เท่าภูเขา  แล้วใครจะช่วยท่านได้เล่า  สู้มาฝึกเองดีกว่าได้ทั้งสุขภาพและจิตใจดีขึ้น  ผมฝึกฝ่าหลุนกงมาจนถึงทุกวันนี้เพราะว่าเป็นประโยชน์ต่อตนเองและผู้อื่นเป็นสิ่งที่ดีมากๆ  นับเป็นโชคที่ดีที่สุดในชีวิตของผมทีเดียว  

คำกล่าวของอาจารย์หลี่ หงจื้อ ผู้ก่อตั้ง ฝ่าหลุนต้าฝ่า (ฝ่าหลุนกง) ในหนังสือ “จ้วนฝ่าหลุน” ที่ทำให้ผมตระหนักและรับรู้ได้และเป็นแรงผลักดันให้ผมฝึกฝ่าหลุนกงเป็นประจำมาตลอด 7 ปีที่ผ่านมา  

อาจารย์กล่าวว่า …  

“สิ่งที่อดทนได้ยาก  ท่านลองอดทนดู  สิ่งที่เห็นว่าทำไม่ได้  บอกว่าทำยาก  เช่นนั้นท่านก็ลองทำดูซิว่าในที่สุดจะทำได้หรือไม่  ถ้าท่านทำได้จริงๆ แล้วละก็  ท่านจะพบว่า  ผ่านหมู่ต้นหลิวอันมืดครึ้ม  ก็จะมีมวลดอกไม้สะพรั่งและหมู่บ้านอยู่ข้างหน้า”

และ…

“เราให้สิ่งต่างๆ มากมายแก่พวกท่าน  คนที่อยู่ขอเพียงแต่บำเพ็ญจริง  ปฏิบัติตนอย่างเข้มงวดตามหลักธรรมใหญ่(ต้าฝ่า)  ข้าพเจ้าก็จะดูแลท่านดั่งลูกศิษย์  ขอเพียงท่านบำเพ็ญหลักธรรมใหญ่ธรรมจักร(ฝ่าหลุนต้าฝ่า)  เราก็จะดูแลท่านดั่งลูกศิษย์” 

ขอบคุณท่านอาจารย์หลี่ หงจื้อ ที่เมตตาให้ผมได้พบฝ่าหลุนต้าฝ่า นับจากนี้ชีวิตผมจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น อย่างไม่สิ้นสุด