دائویستی که ناپدید شد

آقای ژن گینگ به دلیلِ شخصیتِ درست‌کار و هنرِ خوشنویسی‌اش مشهور بود.
نوشته‌های او همیشه این‌گونه توصیف می‌شدند: رُک و مستقیم  اما نه سخت و غیر قابل تحمل؛
جدی اما بدون پیچیدگی و دشواری؛
سخاوتمندانه و عمیق،
باشکوه و همراه با باریک‌بینی و معانیِ باستانی و گنجاندنِ مهارت‌ها در قالبی ساده و بی‌آلایش.

خطاطیِ او نیز گواهِ شخصیتِ والا و تزکیه‌ی خوبِ او‌ بود.
به گفته‌ی تایپینگ گوانجی متاسفانه او‌ توسطِ یک مقامِ عالی‌رتبه، متهم و سپس به دستِ ارتش کشته شد. اما او هیچ‌گاه تسلیم نشد و با افتخار مرد.
او قبل از اینکه به دار آویخته شود گفت: من در مسیرِ تائوئیسم تزکیه می‌کنم و امیدوارم بتوانم بدنم را حفظ کنم.

سربازان بدنِ او‌ را پس از آن به خاک سپردند. اما وقتی خانواده‌اش بدنِ او را پس گرفتند و در تابوت قرار دادند، دیدند که بدنش بدونِ نقص و گویی هنوز زنده است. همانطور که تابوت را حمل می‌کردند متوجه شدند که سبک‌تر و سبک‌تر می‌شود. وقتی که به محلِ خاکسپاری رسیدند در آنجا درِ تابوت را باز کردند و متوجه شدند که آن در کمال ناباوری، خالی است.
در تایپینگ گوانجی آمده است که ده سال بعد، یکی از اعضای خانواده‌ی یان، او را در شهرِ دیگری دیده است.

این، روایت و قصه‌ای از "شی جیه" است. شی جیه به معنای رهاییِ جسمِ مرده است.
در واقع فرد در تائوئیسم پیش از آنکه به کمال برسد اجسامی مانند چوبِ بامبو یا کفش را به شکلِ جسدِ خود در می‌آورد و‌ این در حالی‌ست که خودِ واقعی‌اش در دنیا زیست می‌کند و کارها را قبل از آنکه به جایگاهِ  الهی‌اش صعود کند به پایان می‌رساند.
https://en.minghui.org/html/articles/2023/11/18/212976.html