Τα παιδιά είναι η εκδήλωση της καλοσύνης και της αγνότητας σε αυτόν τον κόσμο. Η αγνότητα τους είναι τόσο μεγάλη ενέργεια που δεν υπάρχει άνθρωπος που θα δει ένα βρέφος ή ένα παιδί και δεν θα αγαλιάσει μέσα του.
Όταν ήμουν φοιτήτρια και εργαζόμενη και πολλές φορές είχα άγχος όταν στο δρόμο τυχαία έβλεπα βρέφη και παιδιά, αμέσως ότι είχα από δυσκολία μεσα μου καταλάγιαζε και ένιωθα πιο ελαφριά απλά κοιταζοντας τα καθώς περνούσαν στιγμιαία από δίπλα μου και έβγαζα ένα χαμόγελο αυθόρμητο ξεχνώντας ότι σκέψεις είχα πριν. Τότε δεν ήθελα παιδιά αν και παντρεμένη και μόνο η σκέψη της ευθύνης με φόβιζε αλλά, παρόλ' αυτά, δεν αρνούμουν την αλήθεια που βίωνα κάθε φορά. Καθώς άρχιζα να το παρατηρώ αυτό όλο και πιο πολύ κάθε φορά να συμβαίνει, ένιωθα ότι ίσως ήταν ο παιδικός αγνός εαυτός μου μέσα μου που ξυπνούσε με την αγνή ενέργεια των παιδιών ενθυμίζοντας μου το ιερό είναι.
Σιγά σιγά ήμουν όλο και πιο ανοιχτή να θέλω να κάνω παιδιά και φυσικά σε αυτό συνέβαλαν και τέσσερα ανήψια μου.
Πιστεύω ακράδαντα στην δύναμη της καλοσύνης και της αγνότητας και το έχω βιώσει με τον πιο απλό και ιερό τρόπο. Είναι φωτεινές ακτίνες ενέργειας που καταλαγιάζουν το κάθε ον που περνάει δίπλα σε ένα παιδί.
Αιμιλία Κονταίου, εικονογράφηση για τον "Αχτιδοϋφαντή", της Βασιλικής Νευροκοπλή. Εκδόσεις Λιβάνη 2015.
Με συγκινεί που ο Δημιουργός έχει ορίσει στην γυναικεία φύση να μπορεί να μεταφέρει στα σπλάχνα της αγγελιοφόρους του φωτός, προφήτες, Δασκάλους, φωτισμένα οντα, ασκητές, καλλιεργητές και ότι άλλο οι ψυχες αυτές εχουν ως πεπρωμένο να κανουν.
Και με συγκινεί ακόμη περισσότερο πως η μάνα έχει αυτή την αποστολή να αφουγκραστεί και να βελτιωθεί σαν άνθρωπος καθώς μεταμορφώνεται απ' όλη αυτή τη διαδικασία να γίνει μητέρα.
Η ταπεινότητα, η πραότητα, η Ανεκτικότητα και η καλοσύνη της Παναγίας