Τα παιδικά χρόνια μπορεί να είναι πολύ δύσκολα για το παιδί σας. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, το παιδί σας προσπαθεί να βρει τη δική του ταυτότητα που είναι ξεχωριστή από τις μητέρες. Και σε αυτή την αναζήτηση, υπάρχουν κάποιες αξιοσημείωτες ψυχολογικές αλλαγές που συμβαίνουν στο παιδί. Η κτητικότητα είναι ένα από τα κοινά χαρακτηριστικά αυτής της ηλικιακής ομάδας. Καθώς το παιδί δεν είναι ακόμα σαφές σχετικά με την έννοια της ιδιοκτησίας, εξακολουθεί να απειλείται ότι θα χάσει πράγματα που αγαπά. Αυτό οδηγεί σε διαλείπουσες κραυγές «είναι δικό μου» και «δώσε μου αυτό». Όπως όλα τα άλλα στάδια της ζωής, αυτή η αίσθηση κτητικότητας θα περάσει με το χρόνο. Αλλά βλέποντας το παιδί σας να είναι τόσο κτητικό συχνά ενοχλεί τους γονείς. Φοβούνται ότι η παρούσα συμπεριφορά μπορεί να κολλήσει με το παιδί τους, καθιστώντας το ένα εγωιστικό άτομο.
Ναι, η αντιμετώπιση της κτητικής συμπεριφοράς του παιδιού είναι απαραίτητη, αλλά η προσέγγιση πρέπει να είναι πολύ λογική και στοργική. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, το παιδί δείχνει μια τέτοια συμπεριφορά λόγω των εγγενών φόβων του. Μπορείτε να αλλάξετε την κτητική συμπεριφορά μόνο με συμβουλευτική και όχι με επίπληξη. Ένα παιχνίδι για το γιο σας είναι απλώς δική του ιδιοκτησία και αν κάποιο άλλο παιδί τολμήσει να το κρατήσει, τότε υπάρχει πιθανότητα σύγκρουσης. Θα υπήρχαν πολλές τέτοιες περιπτώσεις καθ 'όλη τη διάρκεια της ημέρας και η ζωή μπορεί να γίνει λίγο πιο δύσκολη για τους γονείς. Έτσι, αποφασίσαμε να σας φέρουμε μερικούς τρόπους για να ηρεμήσετε την κτητική συμπεριφορά του παιδιού.
#1: Ζητήστε τους να εναλλάσσονται
Αυτό είναι ένα συχνό πρόβλημα στο πρόσωπο του γονέα όταν παίρνει το μικρό παιδί του έξω για να παίξει σε ένα πάρκο. Τα παιδιά δεν έχουν ακόμη καταλάβει την έννοια του μοιράσματος και τείνουν να κρατούν τα πράγματα. Έτσι, όταν ο γιος σας θέλει να καθίσει σε μια κούνια που καταλαμβάνεται από ένα άλλο παιδί, θα μπορούσε να υπάρξει μια σύγκρουση. Το μικρό παιδί που κάθεται στην κούνια δεν θα θέλει να κατέβει και ο γιος σας σίγουρα δεν θα επιμείνει σε τίποτα άλλο εκτός από την κούνια. Ο απλός, αλλά λανθασμένος τρόπος, για να αντιμετωπίσετε την κατάσταση θα ήταν να τραβήξετε το γιο σας μακριά. Η καλύτερη προσέγγιση σε αυτό το πρόβλημα θα ήταν να ζητήσετε και από τα δύο παιδιά να εναλλάσσονται στην κούνια. Αυτή η στροφή μπορεί να είναι για μερικά λεπτά για το καθένα. Αυτό όχι μόνο θα κρατήσει και τα δύο παιδιά ευτυχισμένα, αλλά και θα τα βοηθήσει να καταλάβουν το νόημα του μοιράσματος.
#2: Παρηγορήστε και καθησυχάστε τους
Τα νήπια έχουν μια βαθιά αίσθηση προσκόλλησης με τους γονείς τους και είναι ένα πράγμα στον κόσμο που μισούν να μοιράζονται. Έτσι, αν δει ένα άλλο μωρό να κάθεται στην αγκαλιά σας, είναι βέβαιο ότι θα ενοχληθεί. Θα σας επιμείνει να βάλετε το μωρό μακριά και να το πάρετε στην αγκαλιά. Πρέπει να καταλάβετε ότι τόσο καιρό ο γύρος σας ήταν μόνο και μόνο η θέση του και δεν θέλει αυτή η (πρόσφατα) κενή θέση να καταληφθεί από άλλη. Ενώ μπορεί να αισθάνεστε αμηχανία από μια τέτοια συμπεριφορά, δεν είναι σοφό να φωνάζετε ή να επιπλήττετε το παιδί. Μάλλον να τους παρηγορήσετε και να τους καθησυχάσετε. Πείτε τους πώς η μητέρα του παραμένει μόνο δική του, ανεξάρτητα από το ποιος κάθεται στην αγκαλιά σας.