“Οι σοφοί της αρχαιότητας κρατούσαν έναν μαγικό καθρέφτη μπροστά στους ανθρώπους, στον οποίο εμφανίζονταν κάθε είδους ζώα και διάφορα θαυμαστά πράγματα…" Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, 1836
Μια μέρα, μερικά βατράχια οργάνωσαν έναν αγώνα τρεξίματος.
Στόχος ήταν να ανέβουν στην κορυφή του βουνού. Μαζεύτηκαν πολλοί θεατές, περισσότερο όμως για να χλευάσουν τους συμμετέχοντες…
Κανείς από τους θεατές δεν πίστευε ότι τα βατράχια θα μπορούσαν να ανέβουν στην κορυφή και συνέχεια τούς φώναζαν:
«Είναι πολύ δύσκολο! Δεν θα φτάσετε ποτέ στην κορυφή! Δεν έχετε καμία πιθανότητα! Το βουνό είναι πολύ ψηλό!»
Μερικά βατράχια πράγματι έπεσαν. Ένα ένα έχαναν το βήμα τους…
Κάποια άλλα πήδηξαν ψηλά και συνέχισαν.
Το πλήθος, όμως, εξακολουθούσε να φωνάζει: «Είναι πολύ δύσκολο! Κανείς δεν μπορεί να το κάνει!»
Όλο και περισσότεροι βάτραχοι κουράζονταν και έπεφταν...
Στο τέλος έπεσαν όλοι - εκτός από ένα μικρό βάτραχο, που μόνος αυτός έφτασε στην κορυφή!
Το κοινό ήθελε να μάθει πώς τα κατάφερε.
Ένας από αυτούς τον ρώτησε:
“Πού βρήκες τη δύναμη να φτάσεις στην κορυφή;”
Ο βάτραχος ήταν απλώς κωφός!


