Μαθητές πιάνου δημιουργούν συνθέσεις με έμπνευση την Αλήθεια, την Καλοσύνη και την Ανεκτικότητα

Η Έφη Γκανά είναι δασκάλα μουσικής στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας. Ειδικεύεται στη διδασκαλία ενός συστήματος εκμάθησης της μουσικής που βασίζεται στα πλήκτρα, σε μικρές ηλικίες, όπου τα παιδιά αυτενεργούν καλλιεργώντας τη φαντασία τους και, με τη βοήθεια της δασκάλας τους, μπορούν γρήγορα να φτιάχνουν τις δικές τους μουσικές συνθέσεις περιγράφοντας μια ιστορία. 

Στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς ετοιμάζει με τους μαθητές της, όπως και οι υπόλοιπες δασκάλες του ωδείου, εργασίες πάνω στη σύνθεση, τις οποίες παρουσιάζουν στο Junior Original Concert, μία επίσημη διοργάνωση της Yamaha σε συνεργασία με το ωδείο.   Στις συναυλίες αυτές παρευρίσκονται, εκτός από τους γονείς και φίλους, και εκπρόσωποι της Yamaha Europe.  

Μία χρονιά, αποφάσισε μαζί με πέντε μαθητές της, ηλικίας επτά και οκτώ ετών, να ετοιμάσουν μία ομαδική εργασία πάνω στο παραμύθι της Λιουντμίλα Αριόλ “Το ταξίδι του μικρού Λωτού".

Πρόκειται για μία αλληγορική ιστορία, η οποία μεταφέρει στα παιδιά με έναν εύσχημο τρόπο την αξία της καλοσύνης, της αλήθειας και άλλων αρχών, χάρη στις οποίες μπορούμε να ξεπερνάμε τις δοκιμασίες που μας επιφυλάσσει η ζωή, παραμένοντας πνευματικά και ψυχικά αλώβητοι.

Ήρωας ένα σποράκι λωτού, που φυτρώνει στον λασπερό βυθό μίας λίμνης και καταφέρνει να αναδυθεί, μέσα από τα θολά νερά της, στην επιφάνεια άσπιλος και πανέμορφος.

Αυτό το πετυχαίνει επειδή, στις κρίσιμες στιγμές, θυμήθηκε τις τρεις αρχές-θησαυρούς: την Αλήθεια, την Καλοσύνη και την Ανεκτικότητα.

Η ίδια περιγράφει την εμπειρία της με τα παιδιά ως εξής:

"Όταν τους διάβασα το παραμύθι, τα παιδιά ενθουσιάστηκαν. Συμφωνήσαμε να μοιραστούν τους πρωταγωνιστές του παραμυθιού, φτιάχνοντας ο καθένας τη σύνθεσή του ανάλογα με τον ήρωα που είχε αναλάβει: το σποράκι, τον κροκόδειλο, τον βάτραχο, κοκ.

Οι ρόλοι μοιράστηκαν αμέσως χωρίς προστριβές και, πραγματικά, ο καθένας μπήκε στο πετσί του ρόλου του. 

Με τους μαθητές αυτούς δουλεύαμε αυτή την εργασία τέσσερεις μήνες. 

Ο Θ., ο πιο πολυτάλαντος, έφτιαξε τέσσερεις συνθέσεις: μια για το σποράκι και από μια σύνθεση  για κάθε μια από τις αρχές. Ο Θ. είναι ένα εσωστρεφές παιδί, που σπάνια είναι χαρούμενο και γελαστό. Κατά τη διάρκεια, όμως, της εργασίας είχε γίνει άλλος άνθρωπος, ήταν πολύ χαρούμενος και αλληλεπιδρούσε θετικά και με την υπόλοιπη ομάδα. 

Η μεταμόρφωση που συνέβη στον Θ., συνέβη και στην υπόλοιπη ομάδα. 

Τα παιδιά, που μέχρι τότε ανταγωνίζονταν μεταξύ τους, άρχισαν να σέβονται το ένα το άλλο. Σταμάτησαν να φωνάζουν και, αντ’ αυτού, ενθάρρυναν και συνέχαιραν το ένα το άλλο για τις ιδέες του, συνεργάζονταν, έρχονταν αδιαμαρτύρητα επιπλέον ώρες για πρόβες και περίμεναν υπομονετικά τη σειρά τους. Αλλά το πιο εντυπωσιακό από όλα ήταν ότι, όταν καμία φορά κουράζονταν και άρχιζε η ατμόσφαιρα να βαραίνει, υπενθύμιζαν το ένα στο άλλο τις αρχές του παραμυθιού, ζητώντας να δείξει ο άλλος ανεκτικότητα ή επισημαίνοντάς του ότι παρέλειψε να δείξει καλοσύνη. 

Ο Ε. είπε χαρακτηριστικά ότι με την συμμετοχή του σε αυτή την εργασία κατάλαβε την αξία της καλοσύνης και της ανεκτικότητας. 

Όταν κάναμε τη γενική πρόβα και καλέσαμε τους γονείς να το παρακολουθήσουν, υπήρξε πολύ μεγάλη συγκίνηση. Μια μητέρα άρχισε να κλαίει, λέγοντας πως το παραμύθι είναι πολύ συγκινητικό και πολύ αληθινό. Η συγκίνηση κυρίευσε και τους υπόλοιπους γονείς, ακόμα και τους μπαμπάδες. 

Το αστέρι της Καλοσύνης έλαμψε στις καρδιές όλων."