การหวนคิด 20 ปีท่ีผ่านมา การเปลี่ยนแปลงของทัศนคติที่ดื้อรั้น (ตอนที่ 1)

แม้ฉันบำเพ็ญมา 20 กว่าปี แต่ก็ไม่สามารถเข้าสู่สภาวะที่ผู้บำเพ็ญควรจะเป็น เนื่องจากมีจิตใจของคนหนักมาก ฉันตระหนักได้ว่าเพราะตนมีทัศนคติที่ดื้อรั้นมากมาย แต่ละความคิดของฉันยึดแต่ทัศนคติเหล่านี้เป็นหลัก ไม่ใช่ยึดหลักธรรมเป็นรากฐาน

ฉันเข้าใจจากในฝ่าว่า กลไกของการบำเพ็ญอยู่ในมิติอื่นละเอียดซับซ้อนกว่านาฬิกาและโทรทัศน์ไม่รู้กี่ร้อยเท่า ความคิด ทัศนคติต่างๆ ของผู้ฝึกล้วนก่อเกิดเป็นสสารที่มีตัวตนจริงในมิติอื่น ถ้านำสสารเหล่านี้เข้าไปในเครื่องจักรที่ละเอียดของการบำเพ็ญแล้วยังจะทำงานได้หรือ?