
The Dresden Codex
The Dresden Codex is the oldest surviving book from the Americas, dating to the thirteenth or fourteenth century. The codex was rediscovered in the city of Dresden and is how the Maya book received its present name. It is located in the museum of the Saxon State Library in Dresden, Germany.
The book received serious water damage during World War II. The pages are 8 inches (20 cm) high and can be folded accordion-style; when unfolded the codex is 12 feet (3.7 m) long. It has Mayan hieroglyphs and refers to an original text of some three or four hundred years earlier, describing local history and astronomical tables.
Дрезденский кодекс (нем. Dresdner Kodex, лат. Codex Dresdensis) — одна из четырёх найденных рукописных книг майя, сохранившихся до наших дней. Хранится в музее книг Саксонской государственной и университетской библиотеки в Дрездене. Каталожное обозначение Mscr. Dresd. R. 310.
Рукопись была приобретена в Вене у неизвестного лица в 1739 году главным библиотекарем дрезденской курфюрстской библиотеки И. К. Гёце. Представляет собой рукопись, датируемую 1200—1250 гг. Состоит из 39 листов, надписи на которых находятся с обеих сторон. Листы бумаги, изготовленные из коры фикуса, имеют размер, примерно, 20,5 на 10 см, и были склеены между собой в виде гармоники. Длина в развёрнутом виде составляла, примерно, 3,5 м. В настоящее время рукопись выставлена в музее в виде двух частей — 20 и 19 листов. Дрезденский кодекс — единственная из рукописей майя, доступная посетителям для свободного просмотра.
Содержит ряд чисел, которые Ричард Фейнман проинтерпретировал как различные астрономические данные.
De Dresdener codex (ook bekend als Codex Dresdensis) is een Maya-boek uit de elfde of twaalfde eeuw. Volgens historici is de codex het oudst bekende geschreven boek van Amerika. Aangenomen wordt dat de Maya codex een kopie is van een originele tekst van 300 tot 400 jaar eerder, dus uit het Klassieke tijdperk van de Mayabeschaving. Men veronderstelt wel dat de codex afkomstig is uit Chichén Itzá. Naast de Dresden Codex zijn nog twee andere codices bekend, deze bevinden zich in Parijs en Madrid.
Le codex de Dresde (ou Codex Dresdensis) est un codex maya de la région de Chichén Itzá (XIIe-XVe siècle). Il est composé de 39 feuillets de papier végétal « amate » plié en accordéon. Chaque feuillet a des dimensions de 9 centimètres par 20,5, pour une longueur totale de 3,56 mètres. Il est peint des deux côtés, sauf quatre feuilles qui sont demeurées vierges. Il est actuellement à la Sächsische Landesbibliothek de Dresde.
El Códice de Dresde o Códice Dresde, también conocido como Codex Dresdensis, es un libro de los mayas, que data del siglo XI o XII.1 Se cree que este libro, o códice maya, es la copia de un texto original que lo precede de unos trescientos o cuatrocientos años. Es el libro más antiguo escrito en América, conocido por los historiadores.
El Códice Dresde consta de 39 hojas, con escritura en ambos lados, con una longitud total de 3,56 metros. Originalmente, el manuscrito había sido doblado en forma de acordeón. En la actualidad, se exhibe en dos partes, cada una con una longitud de aproximadamente 1,8 metros, en el museo de la Biblioteca del estado sajón en Dresde, Alemania. El documento ha jugado un papel clave en el desciframiento de los glífos mayas.
Drážďanský kodex (Codex Dresdensis) je umělý název pro literární dílo předkolumbovké Ameriky, uložené od roku 1739 v Drážďanech. Jedná se o jedno ze tří dochovaných literárních leporel (Drážďanský kodex, Madridský kodex a Pařížský kodex), zapsaných v mayském hieroglyfickém jazyce ještě v předkolumbovské éře. Všechny tři dochované kodexy jsou pojmenovány podle místa, kde jsou uloženy. Pravost čtvrtého, Codex Grolier, není v akademickém světě uznávána.
Il Codice di Dresda (in latino Codex Dresdensis) è un manoscritto risalente al XIII o al XIV secolo ed è considerato il codice superstite più antico proveniente dalle Americhe. Il codice venne riscoperto nella città di Dresda, da cui prende il nome, ed originariamente fu scritto dalla popolazione Maya nella loro lingua. È conservato presso la biblioteca universitaria del land di Sassonia, a Dresda in Germania.
Durante la seconda guerra mondiale il manoscritto ha subito numerosi e gravi danni dovuti alle infiltrazioni di acqua e durante i restauri alcune pagine vennero ricomposte in modo non corretto. Le pagine sono alte 20 cm e possono essere ripiegati tipo fisarmonica; se spiegate, il codice è lungo 3,7 metri. Esso è ricco di geroglifici maya in cui ci si riferisce ad un precedente testo originale redatto circa tre o quattrocento anni prima, in cui si descriveva la storia locale.
