太常引·海棠

文:凡人

惯霜哂冷暗浮香,
莫讶卧平常。
无意躲行藏,
夕影弄闲斜倚墙。

枝头弄巧,风前含笑,
雪落素琼装。
冰碎淬兰芳,
窗下月前看海棠。

太常引·海棠

文:凡人

慣霜哂冷暗浮香,
莫訝臥平常。
無意躲行藏,
夕影弄閒斜倚牆。

枝頭弄巧,風前含笑,
雪落素瓊裝。
冰碎淬蘭芳,
窗下月前看海棠。

Tai Chang Yin · Begonia

Text by: Fan Ren

Accustomed to frost, it smiles at cold, a subtle fragrance afloat,
Do not be surprised it rests in ordinary repose.
With no intent to hide or flee,
Evening shadows play idly as it leans against the wall.

On the branch it crafts its grace, smiling before the wind,
Snow adorns it like a pure jade robe.
Ice shatters, enhancing orchid’s scent,
Beneath the window, beneath the moon, one gazes upon the begonia.

Tai Chang Yin · Begonie

Text: Fan Ren

Dem Frost gewohnt, lächelt sie in kühler, stiller Duft,
Staune nicht, dass sie gewöhnlich ruht.
Ohne Absicht, sich zu verstecken oder zu fliehen,
Abendliche Schatten spielen, schräg an die Mauer gelehnt.

Am Zweig zeigt sie ihre Kunst, lächelt vor dem Wind,
Schnee fällt, wie in ein reines Jadegewand gehüllt.
Eis zerspringt, verstärkt den Duft der Orchidee,
Unter dem Fenster, vor dem Mond, betrachtet man die Begonie.

太常引・海棠

文:凡人

霜に慣れ、冷たさに微笑み、ほのかな香り漂う、
平常に横たわることに驚くなかれ。
意図せず隠れたり逃げたりせず、
夕影が遊ぶように、壁にもたれる。

枝先で巧みに遊び、風前に微笑み、
雪が白玉の衣のように降り積もる。
氷が砕け、蘭の香りを磨き、
窓下、月の前で海棠を眺める。

Thái Thường Dẫn · Hải Đường

Văn: Phàm Nhân

Quen với sương, mỉm cười trước giá lạnh, hương thoang thoảng nhẹ nhàng,
Đừng ngạc nhiên khi nó nghỉ ngơi một cách bình thường.
Không ý định trốn tránh hay ẩn náu,
Bóng chiều chơi đùa, dựa nghiêng vào tường.

Trên cành khéo léo tạo dáng, cười trước gió,
Tuyết rơi phủ lên như y phục ngọc trắng tinh khiết.
Băng tan vỡ, tăng thêm hương lan,
Dưới cửa sổ, trước trăng, nhìn hoa hải đường.

迎接新世紀