地球村孩子们致方伟叔叔、辛恬阿姨与高洁阿姨的圣诞新年问候信(正体简体.English)Deutsch.Japanese.Tiếng Việt
2026 新年寄语
地球村孩子们,盼望神传文化普及教育早日打开局面
文|地球村净地书院义工(迎接新世纪)
一、寄语 · 2026 的第一道晨光
当 2026 年的第一缕晨光落在地球的不同角落,
有的孩子在雪地里醒来,
有的孩子在沙漠边缘睁眼,
有的孩子在高楼林立的城市中,
对未来仍怀着说不出口的疑问。
他们未必懂得「神传文化」这个词的重量,
却本能地知道——
善良不是软弱,
诚实不是愚笨,
敬天知命不是落后。
这一年,
地球村的孩子们没有宏大的口号,
只有一个安静却真诚的心愿:
愿真正源自人类本性、
与天地秩序相合的教育,
早日走进世界。
二、散文 · 一条不喧哗的路
如果把人类教育的历史摊开来看,
你会发现一件很耐人寻味的事——
文明真正向上时,
教育总是先教人「成为人」,
而不是先教人「成为工具」。
那是一条不喧哗的路。
它不急着制造竞争,
不急着给孩子贴标签,
不急着用成绩衡量价值;
它更在意孩子是否懂得敬畏、
是否知道感恩、
是否能在黑暗中仍选择善。
这条路很长,
像一段缓缓向上的长坂。
走在上面的人,
或许一开始并不显眼,
却一步一步,
走出了内在的稳定、
精神的高度,
与不被世风带走的定力。
神传文化所承载的,
正是这样一种教育的原型——
它不是复古,
而是回归;
不是排他,
而是为所有文化保留根脉。
2026 年,
地球村的孩子们盼望:
这条长坂,
能被更多人看见,
被更多教育者理解,
被更多家庭放心地交到孩子脚下。
三、诗歌 · 给未来的孩子
我们不急着奔跑
因为大地本就不催促种子
我们仰望星空
不是为了逃离人间
而是记得
人来自何处
若有一天
课堂重新教会孩子
何为敬畏
何为善良
何为责任
那么世界的修复
会从一张小小的课桌开始
2026 年
愿每一个孩子
都能在不被嘲笑的环境里
选择成为一个
心中有光的人

2026 新年寄語
地球村孩子們,盼望神傳文化普及教育早日打開局面
文|地球村淨地書院義工(迎接新世紀)
一、寄語 · 2026 的第一道晨光
當 2026 年的第一縷晨光落在地球的不同角落,
有的孩子在雪地裡醒來,
有的孩子在沙漠邊緣睜眼,
有的孩子在高樓林立的城市中,
對未來仍懷著說不出口的疑問。
他們未必懂得「神傳文化」這個詞的重量,
卻本能地知道——
善良不是軟弱,
誠實不是愚笨,
敬天知命不是落後。
這一年,
地球村的孩子們沒有宏大的口號,
只有一個安靜卻真誠的心願:
願真正源自人類本性、
與天地秩序相合的教育,
早日走進世界。
二、散文:一條不喧嘩的路
如果把人類教育的歷史攤開來看,
你會發現一件很耐人尋味的事——
文明真正向上時,
教育總是先教人「成為人」,
而不是先教人「成為工具」。
那是一條不喧嘩的路。
它不急著製造競爭,
不急著給孩子貼標籤,
不急著用成績衡量價值;
它更在意孩子是否懂得敬畏、
是否知道感恩、
是否能在黑暗中仍選擇善。
這條路很長,
像一段緩緩向上的長坂。
走在上面的人,
或許一開始並不顯眼,
卻一步一步,
走出了內在的穩定、
精神的高度,
與不被世風帶走的定力。
神傳文化所承載的,
正是這樣一種教育的原型——
它不是復古,
而是回歸;
不是排他,
而是為所有文化保留根脈。
2026 年,
地球村的孩子們盼望:
這條長坂,
能被更多人看見,
被更多教育者理解,
被更多家庭放心地交到孩子腳下。
三、詩歌 · 給未來的孩子
我們不急著奔跑
因為大地本就不催促種子
我們仰望星空
不是為了逃離人間
而是記得
人來自何處
若有一天
課堂重新教會孩子
何為敬畏
何為善良
何為責任
那麼世界的修復
會從一張小小的課桌開始
2026 年
願每一個孩子
都能在不被嘲笑的環境裡
選擇成為一個
心中有光的人

2026 New Year Message
The children of the Global Village hope that education based on Divine Culture will soon be widely available.
Written by|Volunteers of the Global Village Pure Land Academy (Welcoming the New Century)
I. Message · The First Ray of Dawn in 2026
As the first ray of sunlight in 2026 falls on different corners of the Earth,
some children wake up in the snow,
some open their eyes at the edge of a desert,
and some in cities filled with skyscrapers,
still carrying unspoken questions about the future.
They may not fully understand the weight of the term “Divine Culture,”
but they instinctively know that—
Kindness is not weakness,
Honesty is not foolishness,
Respecting Heaven and understanding destiny is not backwardness.
This year,
the children of the Global Village have no grand slogans,
only a quiet yet sincere wish:
May an education that truly arises from human nature
and aligns with the order of Heaven and Earth
soon reach the world.
II. Prose · A Quiet Path
If we unfold the history of human education,
we will notice something intriguing—
When civilization truly progresses,
education always teaches people to “be human” first,
rather than to “be a tool.”
It is a quiet path.
It does not rush to create competition,
does not hurry to label children,
does not measure value by grades;
it cares more about whether children understand reverence,
whether they know gratitude,
and whether they can choose goodness even in darkness.
This path is long,
like a gently ascending slope.
Those who walk on it
may not be remarkable at first,
but step by step,
they develop inner stability,
spiritual height,
and a steadfastness unshaken by worldly trends.
What Divine Culture carries
is precisely this archetype of education—
It is not about reviving the past,
but returning to the essence;
it is not exclusive,
but preserves the roots of all cultures.
In 2026,
the children of the Global Village hope:
that this long slope
can be seen by more people,
understood by more educators,
and safely entrusted to the feet of more families.
III. Poem · To the Children of the Future
We are in no rush to run
for the earth does not hurry its seeds
We gaze at the stars
not to escape the human world
but to remember
where we come from
If one day
the classroom teaches children again
what reverence is
what kindness is
what responsibility is
then the repair of the world
will begin at a small school desk
In 2026
may every child
in an environment free from ridicule
choose to become
a person with light in their heart

Neujahrsbotschaft 2026
Die Kinder des Globalen Dorfes hoffen, dass die Bildung der Göttlichen Kultur bald weltweit verbreitet wird.
Verfasst von|Freiwilligen der Pure-Land-Akademie des Globalen Dorfes (Willkommen im neuen Jahrhundert)
I. Botschaft · Der erste Sonnenstrahl von 2026
Wenn der erste Sonnenstrahl des Jahres 2026 auf verschiedene Ecken der Erde fällt,
wachen einige Kinder im Schnee auf,
andere öffnen ihre Augen am Rand einer Wüste,
wieder andere in Städten voller Wolkenkratzer,
und tragen noch unausgesprochene Fragen über die Zukunft in sich.
Vielleicht verstehen sie nicht ganz die Bedeutung des Begriffs „Göttliche Kultur“,
aber sie wissen instinktiv:
Freundlichkeit ist keine Schwäche,
Ehrlichkeit ist kein Dummheit,
Respekt vor dem Himmel und Wissen um das Schicksal ist kein Rückschritt.
In diesem Jahr
haben die Kinder des Globalen Dorfes keine großen Parolen,
nur einen stillen, aber aufrichtigen Wunsch:
Möge eine Bildung, die wirklich aus der menschlichen Natur entspringt
und mit der Ordnung von Himmel und Erde in Einklang steht,
bald die Welt erreichen.
II. Prosa · Ein unaufdringlicher Weg
Wenn man die Geschichte der menschlichen Bildung entfaltet,
stellt man etwas Interessantes fest—
Wenn die Zivilisation wirklich aufsteigt,
lehrt die Bildung die Menschen immer zuerst „Mensch zu sein“,
nicht zuerst „ein Werkzeug zu sein“.
Es ist ein unaufdringlicher Weg.
Er eilt nicht, Wettbewerb zu erzeugen,
er eilt nicht, Kinder zu etikettieren,
er eilt nicht, Wert anhand von Noten zu messen;
er achtet vielmehr darauf, ob Kinder Ehrfurcht verstehen,
ob sie Dankbarkeit kennen
und ob sie in der Dunkelheit weiterhin das Gute wählen können.
Dieser Weg ist lang,
wie ein sanft ansteigender Hang.
Diejenigen, die ihn beschreiten,
sind vielleicht anfangs unscheinbar,
gehen aber Schritt für Schritt,
entwickeln innere Stabilität,
geistige Höhe
und eine Standhaftigkeit, die nicht von weltlichen Strömungen mitgerissen wird.
Was die Göttliche Kultur trägt,
ist genau dieses Bildungsarchetyp—
Es ist kein Revival der Vergangenheit,
sondern eine Rückkehr zum Wesentlichen;
es ist nicht exklusiv,
sondern bewahrt die Wurzeln aller Kulturen.
Im Jahr 2026
hoffen die Kinder des Globalen Dorfes:
dass dieser lange Hang
von mehr Menschen gesehen wird,
von mehr Pädagogen verstanden wird
und vertrauensvoll in die Hände von mehr Familien gelegt wird.
III. Gedicht · An die Kinder der Zukunft
Wir haben es nicht eilig zu rennen
denn die Erde drängt ihre Samen nicht
Wir blicken zu den Sternen
nicht um der Welt zu entfliehen
sondern um uns zu erinnern
woher wir kommen
Wenn eines Tages
der Unterricht den Kindern wieder lehrt
was Ehrfurcht ist
was Freundlichkeit ist
was Verantwortung ist
dann wird die Heilung der Welt
an einem kleinen Schultisch beginnen
Im Jahr 2026
möge jedes Kind
in einer Umgebung frei von Spott
wählen können,
ein Mensch zu werden
mit Licht im Herzen

2026年新年の寄せ書き
地球村の子どもたちは、神伝文化に基づく教育が一日も早く広く行き渡ることを願っています。
文|地球村浄土書院ボランティア(新世紀を迎えて)
一、寄せ書き · 2026年の第一の朝日
2026年の最初の光が地球のさまざまな場所に降り注ぐとき、
雪の中で目覚める子どももいれば、
砂漠の端で目を開ける子どももおり、
高層ビルが立ち並ぶ都市の中で目覚める子どももいます。
そして未来について、口にできない疑問を抱えています。
彼らは「神伝文化」という言葉の重みを必ずしも理解していないかもしれませんが、
本能的に知っています――
優しさは弱さではない、
正直さは愚かさではない、
天を敬い、運命を知ることは遅れではない。
今年、
地球村の子どもたちは大きなスローガンを掲げることはありません。
ただ、静かで誠実な願いを抱くだけです:
人間の本性から生まれ、
天地の秩序と調和した教育が
一日も早く世界に広がりますように。
二、散文 · 静かな道
人類の教育の歴史を広げて見れば、
非常に興味深いことに気づきます――
文明が本当に向上する時、
教育は常に「人間として生きること」をまず教え、
「道具になること」を先に教えることはありません。
それは静かな道です。
競争を生み出すことを急がず、
子どもにラベルを貼ることを急がず、
成績で価値を測ることを急ぎません;
それよりも、子どもが敬意を理解しているか、
感謝の心を持っているか、
暗闇の中でも善を選ぶことができるかを重視します。
この道は長く、
ゆるやかに上る坂のようです。
その道を歩む人は、
最初は目立たないかもしれませんが、
一歩一歩、
内なる安定、
精神の高さ、
そして世の流れに流されない定力を築いていきます。
神伝文化が担うのは、
まさにこの教育の原型です――
それは復古ではなく、
回帰であり;
排他的ではなく、
すべての文化の根を守ります。
2026年、
地球村の子どもたちは願います:
この長い坂が、
より多くの人に見られ、
より多くの教育者に理解され、
より多くの家庭が安心して子どもたちに託せますように。
三、詩 · 未来の子どもたちへ
私たちは急いで走りません
大地は種を急かさないから
私たちは星空を見上げます
人間の世界から逃れるためではなく
私たちがどこから来たのか
思い出すためです
もしある日、
教室が子どもたちに再び教えるなら
敬意とは何か
優しさとは何か
責任とは何か
そうすれば、世界の修復は
小さな机の上から始まります
2026年、
すべての子どもたちが
嘲笑されない環境の中で
心に光を持つ人として
生きることができますように

Lời chúc năm mới 2026
Các em nhỏ của Làng Toàn Cầu mong rằng giáo dục dựa trên Văn hóa Thần truyền sẽ sớm được phổ cập rộng rãi.
Bản thảo|Tình nguyện viên Học viện Tịnh Địa Làng Toàn Cầu (Đón Thế kỷ Mới)
I. Lời chúc · Tia nắng đầu tiên của năm 2026
Khi tia nắng đầu tiên của năm 2026 chiếu xuống các góc khác nhau của Trái Đất,
có những em thức dậy giữa tuyết,
có những em mở mắt nơi rìa sa mạc,
và có những em giữa thành phố cao tầng chọc trời,
vẫn mang trong mình những câu hỏi về tương lai mà không thể nói ra.
Các em có thể chưa hiểu hết ý nghĩa sâu sắc của từ “Văn hóa Thần truyền”,
nhưng bản năng các em biết rằng—
Lương thiện không phải là yếu đuối,
Trung thực không phải là ngu dốt,
Kính Trời hiểu số mệnh không phải là lạc hậu.
Năm nay,
các em nhỏ của Làng Toàn Cầu không có những khẩu hiệu lớn lao,
chỉ có một ước mong yên lặng nhưng chân thành:
Mong rằng một nền giáo dục thật sự xuất phát từ bản chất con người
và hòa hợp với trật tự Trời Đất
sớm được mang đến cho thế giới.
II. Văn xuôi · Con đường yên lặng
Nếu mở ra lịch sử giáo dục của nhân loại,
bạn sẽ nhận thấy một điều rất thú vị—
Khi nền văn minh thực sự tiến lên,
giáo dục luôn dạy con người “trở thành người” trước,
chứ không phải “trở thành công cụ”.
Đó là một con đường yên lặng.
Nó không vội vàng tạo ra cạnh tranh,
không vội dán nhãn lên trẻ em,
không vội đánh giá giá trị bằng điểm số;
nó quan tâm hơn đến việc trẻ có hiểu sự kính trọng,
có biết ơn hay không,
và có thể chọn điều thiện ngay cả trong bóng tối hay không.
Con đường này rất dài,
như một dốc dài từ từ lên cao.
Người đi trên con đường này
ban đầu có thể không nổi bật,
nhưng từng bước một,
họ xây dựng được sự ổn định bên trong,
chiều cao tinh thần,
và sự kiên định không bị cuốn trôi theo thế gian.
Những gì Văn hóa Thần truyền mang lại
chính là nguyên mẫu của nền giáo dục này—
Nó không phải là hoài cổ,
mà là trở về cội nguồn;
Không loại trừ,
mà giữ gìn nguồn gốc của mọi nền văn hóa.
Năm 2026,
các em nhỏ của Làng Toàn Cầu mong rằng:
con dốc dài này
sẽ được nhiều người nhìn thấy,
được nhiều nhà giáo dục hiểu,
và được nhiều gia đình yên tâm trao cho các em bước đi.
III. Thơ · Gửi các em tương lai
Chúng ta không vội vã chạy
vì đất mẹ vốn không thúc ép hạt giống
Chúng ta ngước nhìn bầu trời sao
không phải để trốn khỏi đời người
mà để nhớ
con người đến từ đâu
Nếu một ngày,
lớp học dạy các em trở lại
về sự kính trọng là gì,
về lòng tốt là gì,
về trách nhiệm là gì,
thì việc chữa lành thế giới
sẽ bắt đầu từ một chiếc bàn nhỏ trong lớp học.
Năm 2026,
mong rằng mỗi đứa trẻ
trong môi trường không bị chế giễu
đều có thể chọn trở thành
một con người
có ánh sáng trong lòng.




留言